Op de vlucht van Antwerpen naar Dordrecht, item 2

Edit transcription:
...
Transcription saved
Enhance your transcribing experience by using full-screen mode

Transcription

You have to be logged in to transcribe. Please login or register and click the pencil-button again

Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar

een schip dat in de haven lag en wij konden er

allemaal verblijven en wonen.


Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen.

Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

vader zegde ze altijd: Gij hebt toch zoveel boterhammen bij; ja antwoordde

hij dan; maar nu hebben ze tehuis niet veel. mijn kinderen zijn nog klein

Maar nu kreeg ik toch zoveel pijn en we gingen naar de dokter

Ik moest naar het ziekenhuis en bij onderzoek had ik een appendisite

Ik heb de eerste maal vijf weken in het ziekenhuis gelegen en tranen

met tuiten geschreid, na eenige weken moest ik terug en de eerst

maal waren te laag, maar opnieuw geopereerd en na 2 weken al

terug tehuis. dan was het goed ! Ik heb zoveel geschreid, ik dacht altijd

dat men zonder mij naar België zouden gaan en

mij achterlaten.


Transcription saved

Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar

een schip dat in de haven lag en wij konden er

allemaal verblijven en wonen.


Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen.

Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

vader zegde ze altijd: Gij hebt toch zoveel boterhammen bij; ja antwoordde

hij dan; maar nu hebben ze tehuis niet veel. mijn kinderen zijn nog klein

Maar nu kreeg ik toch zoveel pijn en we gingen naar de dokter

Ik moest naar het ziekenhuis en bij onderzoek had ik een appendisite

Ik heb de eerste maal vijf weken in het ziekenhuis gelegen en tranen

met tuiten geschreid, na eenige weken moest ik terug en de eerst

maal waren te laag, maar opnieuw geopereerd en na 2 weken al

terug tehuis. dan was het goed ! Ik heb zoveel geschreid, ik dacht altijd

dat men zonder mij naar België zouden gaan en

mij achterlaten.



Transcription history
  • April 3, 2017 12:45:57 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar

    een schip dat in de haven lag en wij konden er

    allemaal verblijven en wonen.


    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

    werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

    Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

    de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

    men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen.

    Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

    schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

    de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

    twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

    vader zegde ze altijd: Gij hebt toch zoveel boterhammen bij; ja antwoordde

    hij dan; maar nu hebben ze tehuis niet veel. mijn kinderen zijn nog klein

    Maar nu kreeg ik toch zoveel pijn en we gingen naar de dokter

    Ik moest naar het ziekenhuis en bij onderzoek had ik een appendisite

    Ik heb de eerste maal vijf weken in het ziekenhuis gelegen en tranen

    met tuiten geschreid, na eenige weken moest ik terug en de eerst

    maal waren te laag, maar opnieuw geopereerd en na 2 weken al

    terug tehuis. dan was het goed ! Ik heb zoveel geschreid, ik dacht altijd

    dat men zonder mij naar België zouden gaan en

    mij achterlaten.


  • April 3, 2017 12:45:06 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

    werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

    Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

    de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

    men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen.

    Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

    schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

    de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

    twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

    vader zegde ze altijd: Gij hebt toch zoveel boterhammen bij; ja antwoordde

    hij dan; maar nu hebben ze tehuis niet veel. mijn kinderen zijn nog klein

    Maar nu kreeg ik toch zoveel pijn en we gingen naar de dokter

    Ik moest naar het ziekenhuis en bij onderzoek had ik een appendisite

    Ik heb de eerste maal vijf weken in het ziekenhuis gelegen en tranen

    met tuiten geschreid, na eenige weken moest ik terug en de eerst

    maal waren te laag, maar opnieuw geopereerd en na 2 weken al

    terug tehuis. dan was het goed ! Ik heb zoveel geschreid, ik dacht altijd

    dat men zonder mij naar België zouden gaan en

    mij achterlaten.



  • April 3, 2017 12:22:51 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

    werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

    Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

    de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

    men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen.

    Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

    schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

    de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

    twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

    vader zegde ze a



  • April 3, 2017 12:22:32 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

    werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

    Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

    de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

    men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen. Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouw, trok haar stoute

    schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

    de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

    twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

    vader zegde ze a



  • April 3, 2017 12:21:56 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering. zoals over de voeding

    werd schaars. En er hing een schrijven aan het gemeentehuis: de

    Hollanders daar zou men de rantsoenzegels naar huis brengen, maar

    de Belgen moesten de zegels gaan halen op het bureel; maar nu had

    men onze zegels toch naar huis gebracht en ons tante had ze aangenomen. Ons moeder, anders zo een heel eerlijke vrouy, trok haar stoute

    schoenen aan; en ze ging zoals er op affiche stond, de Belgen moeten

    de zegels komen halen, dat heeft ze gedaan. We hadden dan ook voor alles

    twee winkels, bakkers en beenhouwers voor onze bevoorrading. Op ons

    vader zegde ze a



  • April 3, 2017 12:18:44 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoeneering.



  • April 3, 2017 12:18:16 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen. We kregen er ook de rantsoenzegels naar



  • April 3, 2017 12:18:02 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broer ging bij een kleermaker loopjongen spelen. Intussen waren

    de 2 neven al opgeroepen om hun dienstplicht te vervullen in België

    in Vlaanderen.



  • April 3, 2017 12:17:28 Wolfgang Dekeyser

    Oh zegde hij : kom dan maar mee ! met hoeveel zijt ge ? 4

    volwassen personen en acht kinderen, hij bracht ons naar een

    schip

    dat in de haven lag en wij konden er allemaal verblijven en wonen.

    Er was van voor en langs achter, woon, kook en slaapgelegenheid

    Mijn vader gin g werken in het boterfabriek, nachtwerk en ons moe

    bij een matrassenmaker en mijne tante deed het huishouden

    En we waren toch niet in een van de kampen, dat ook zo aangenaam

    niet is ! Als men het nu ziet op t.v. die vluchtelingen kampen

    Mijn oudste broer 13 jaar ging bij een schrijnwerker op stiel en mijn

    jongste broe



Description

Save description
  • 51.260385||4.369619199999988||

    Antwerpen en Dordrecht

    ||1
Location(s)
  • Story location Antwerpen en Dordrecht
Login and add location


ID
9954 / 242947
Source
http://europeana1914-1918.eu/...
Contributor
Lodewijk De Raedt
License
http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/


Login to edit the languages

Login to edit the fronts

Login to add keywords
  • Home Front
  • Refugees
  • Remembrance

Login and add links

Notes and questions

Login to leave a note