Dagboek Hendrik Schroyens, item 5

• June 22, 2018 16:07:01 Monika Buck

   left page 

  Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te
  

  steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.
  

  Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude
  

  minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid
  

  te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.
  

  Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende
  

  diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan
  

  van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het
  

  ook in dezen jare 1914.
  

  Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote
  

  landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,
  

  Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.
  

  Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en
  

  de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling
  

  van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin
  

  moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van
  

  naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden
  

  te toonen dat het macht bezat .
  

  Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.
  

  Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van
  

  Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde
  

  lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen
  

  tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten
  

  zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op
  

  
  

   right page 

  gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare
  

  diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het
  

  Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen
  

  en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer
  

  treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.
  

  Rusland welke niet kon dulden dat een groot land
  

  een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling
  

  van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar
  

  de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.
  

  Oorlog anders niet, luide het antwoord.
  

  Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was
  

  tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,
  

  het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede
  

  om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.
  

  Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie
  

  Rusland aan Frankrijk en Engeland.
  

  Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.
  

  Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in
  

  verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog
  

  aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging
  

  het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan
  

  België te vragen, zelf te eisschen dat het met zijne troepen
  

  vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te
  

  kunnen overompelen.
  

• June 22, 2018 16:06:55 Monika Buck

   left page 

  Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te
  

  steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.
  

  Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude
  

  minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid
  

  te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.
  

  Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende
  

  diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan
  

  van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het
  

  ook in dezen jare 1914.
  

  Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote
  

  landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,
  

  Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.
  

  Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en
  

  de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling
  

  van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin
  

  moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van
  

  naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden
  

  te toonen dat het macht bezat .
  

  Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.
  

  Bij een bezoek aan Serajevo door den kroonprins van
  

  Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde
  

  lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen
  

  tijd, met gedeeltens inpalmde wat het kon van de Balkanstaten
  

  zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op
  

  
  

   right page 

  gansch Servië, en eischte dan ook door toedoen van hare
  

  diplomatie voldoening, en wel op zoovele punten dat het
  

  Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen
  

  en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer
  

  treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.
  

  Rusland welke niet kon dulden dat een groot land
  

  een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling
  

  van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar
  

  de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.
  

  Oorlog anders niet, luide het antwoord.
  

  Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was
  

  tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,
  

  het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede
  

  om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.
  

  Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie
  

  Rusland aan Frankrijk en Engeland.
  

  Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.
  

  Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in
  

  verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog
  

  aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging
  

  het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan
  

  België te vragen, zelf te eisschen dat het mett zijne troepen
  

  vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te
  

  kunnen overompelen.
  

  
  

  • Show revision
  • Compare to current version
  • Compare to previous version
• May 24, 2017 00:23:28 Marco Van der Made

  Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te
  

  steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.
  

  Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude
  

  minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid
  

  te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.
  

  Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende
  

  diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan
  

  van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het
  

  ook in dezen jare 1914.
  

  Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote
  

  landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,
  

  Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.
  

  Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en
  

  de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling
  

  van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin
  

  moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van
  

  naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden
  

  te toonen dat het macht  berust .
  

  Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.
  

  Bij een bezoek aan Sarajevo door den kroonprins van
  

  Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde
  

  lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen
  

  tijd, niet gedeeltens inpalende wat het kon van de Balkanstaten
  

  zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op
  

  gansch Servië, en eischte dan ook door todoen van hare
  

  diplomatie voldoening, en wel op zoovele fronten dat het
  

  Servië onmogelijk was er te kunnen of te mogen aan voldoen
  

  en dit voornamelijk opdat Oostenrijk, Servië in zijne grootste eer
  

  treffen wilde. Vandaar oorlogsverklaring tusschen beide.
  

  Rusland welke niet kon dulden dat een groot land
  

  een klein land ging opslorpen en het klaar zag in de bedoeling
  

  van Oostenrijk, trachte dit land rede te doen verstaan, maar
  

  de diplomatie had gesproken, en die heeft het laatste woord.
  

  Oorlog anders niet, luide het antwoord.
  

  Duitschland begreep dat dit antwoord de oorlog was
  

  tusschen Rusland en Oostenrijk, en zooals reeds vroeger gezegd,
  

  het vroeg niet beter, want daar was nu de gevondene rede
  

  om te kunnen laten zien wat het was en wie het was.
  

  Duitschland was verbonden aan Oostenrijk en Italie
  

  Rusland aan Frankrijk en Engeland.
  

  Vandaar dus het gevaar om een algemeenen oorlog.
  

  Zonder de minste belangrijke rede, en alleen omdat het in
  

  verbond was met Oostenrijk, verklaarde Duitschland den oorlog
  

  aan Rusland en Frankrijk, doch alvorens dit te doen beging
  

  het de grootste misdaad die er ooit bestaan zal door aan
  

  België te vragen, zelf te eisschen dat het niet zijne troepen
  

  vrijen doorgang wilde door ons land om Frankrijk en te
  

  kunnen overompelen.
  

  
  

  • Show revision
  • Compare to current version
  • Compare to previous version
• May 24, 2017 00:14:47 Marco Van der Made

  Geen van die allen zou het ooit pogen een hand uit te
  

  steken naar ons rijk, schoon, welvarend land.
  

  Wij Belgen vroegen ook niet beter, en dachten door oude
  

  minzaamheid, goeden omgang, vertrouwelijk en genegenheid
  

  te kunnen rekenen op het gegeven woord dier groote mogendheden.
  

  Hoe bedrogen wij ons!! De grijpzucht, de verfoeiende
  

  diplomatie, zal eeuwig de oorzaak zijn van het ontstaan
  

  van twisten tusschen de verschillende landen. Zoo was het
  

  ook in dezen jare 1914.
  

  Reeds langen tijd broeide er vuur tusschen de groote
  

  landen van Europa, en voornamelijk tusschen Duitschland,
  

  Rusland, Frankrijk, Engeland, Oostenrijk, Italie, Turkije.
  

  Oorlog was zoals lang ontstaan tusschen Turkije en
  

  de Balkanstaten welke eindigde met gedeeltelijke verdeeling
  

  van het eerste rijk. Duitschland had dit gelijdelijk doch met tegenzin
  

  moeten zien gebeuren en dacht dan ook op het oogenblik van
  

  naar het hun zou gegeven geweest zijn door woorden en daden
  

  te toonen dat het macht  berust .
  

  Dien oogenblik is helaas niet lang uitgebleven.
  

  Bij een bezoek aan Sarajevo door den kroonprins van
  

  Oostenrijk, wiens bondgenoot Duitschland was wierd dezelfde
  

  lafhartig vermoord, door een Serviër. Oostenrijk dat reeds langen
  

  tijd, niet gedeeltens inpalende wat het kon van de Balkanstaten
  

  zocht in deze moord een voorwendsel de schuld te werpen op
  

  
  

  
  

  • Show revision
  • Compare to current version
  • Compare to previous version

Description