Fragment uit het oorlogsdagboek van Hubert Cleuren.
Transcription
Transcription history
-
En wat nog al goed is, dat wij dikwijls eene tas
warme kafé kunnen drinken dat verwarmd goed
T’is nu volle maan en het vriest dat het
kraak, van avond ben ik van dienst van 9 tot 11.
alles is zeer stil, Eensklaps zien wij van nog verre
eenige gedaanten, Ik dank dat het eene duitsche
verkening is en ga mijn adjudant verwittigen
Deze komt en bemerk even eens – ja t’is eene
duitsche verkenning, Maar hoe veel man ze sterk is
kan men nog niet zeggen, ze naderen maar zeer
langzaam en per drie man, nu zijn zo op twee
honderd meters en wij kunnen 10 groepen tellen van
3 man dus 30 man. Haastig is bij ons alles gereed
om hen warm te ontvangen. want ja ze zullen het
erg koud hebben op het ijs.
Ze komen nog korter en korte op hondert
meters blijven ze liggen. Een man loop van den eene
groep tot den anderen. dat moet voorzeker den officier
zijn. Een ieder bij ons verlang om te schieten, maar
de kommandant wilt nog niet. eerst zien wat ze van
zin zijn. Eensklaps de duitsers draaien zich om
te laat hebben zijn bemerk dat ze door ons gezien zijn
Daar roep den kommandant – mitrailleurs
begin te schieten, Op eene minuut tijds worden de
duitsers met kogels bezaaid, na een paar duizend
ballen verschoten te hebben hoorde wij verschrikkelijk
kermen. edocht het bevel klink Door schieten
De duitsers zijn op hoopjes gekropen. de eene
zoek schuilplaats achter den andere helpen kon
dat niet meer. daar klink het Halte. staak het
vuur – Nu hoorde men nog een man of 4
-
En wat nog al goed is, dat wij dikwijls eene tas
warme kafé kunnen drinken dat verwarmd goed
T’is nu volle maan en het vriest dat het
kraak, van avond ben ik van dienst van 9 tot 11.
alles is zeer stil, Eensklaps zien wij van nog verre
eenige gedaanten, Ik dank dat het eene duitsche
verkening is en ga mijn adjudant verwittigen
Deze komt en bemerk even eens – ja t’is eene
duitsche verkenning, Maar hoe veel man ze sterk is
kan men nog niet zeggen, ze naderen maar zeer
langzaam en per drie man, nu zijn zo op twee
honderd meters en wij kunnen 10 groepen tellen van
3 man dus 30 man. Haastig is bij ons alles gereed
om hen warm te ontvangen. want ja ze zullen het
erg koud hebben op het ijs.
Ze komen nog korter en korte op hondert
meters blijven ze liggen. Een man loop van den eene
groep tot den anderen. dat moet voorzeker den officier
zijn. Een ieder bij ons verlang om te schieten, maar
de kommandant wilt nog niet. eerst zien wat ze van
zin zijn. Eensklaps de duitsers draaien zich om
te laat hebben zijn bemerk dat ze door ons gezien zijn
Daar roep den kommandant – mitrailleurs
begin te schieten, Op eene minuut tijds worden de
duitsers met kogels bezaaid, na een paar duizend
ballen verschoten te hebben hoorde wij verschrikkelijk
kermen. … het bevel klink Door schieten
De duitsers zijn op hoopjes gekropen. de eene
zoek schuilplaats achter den andere helpen kon
dat niet meer. daar klink het Halte. staak het
vuur – Nu hoorde men nog een man of 4
Description
Save description- 50.867785||5.630581099999972||||1
Grensovergang, douane, Veldwezelt.
Location(s)
Story location Grensovergang, douane, Veldwezelt.
- ID
- 5862 / 66540
- Contributor
- Leonie Cleuren
Login to edit the languages
- Nederlands
Login to edit the fronts
- Western Front
Login to add keywords
- Remembrance
- Trench Life
Login to leave a note