Oorlogsrelaas van Joseph Ingelaere

• May 13, 2018 23:28:24 Νικόλαος Παππάς

  Daar hebben we de nacht doorgebracht in regen en modder. ‘t Was

  al obusputten die er was, toen wij ’s morgens op paard moesten

  was er niemand die bij machte was erop te geraken, de fransche

  soldaten die ook daar waren hebben ons geholpen, dan zijn we opgetrokken

  naar Merkem om zo naar Klerken en Zarren te gaan waar we

  de nacht hebben doorgebracht in een meer waar we ons tentje op-

  zetten en zo in water en modder de nacht hebben doorgebracht. Ik

  moest daar 2 uren de wacht doen. Ik moest dan een ander oproepen.

  Deze sliep bij de luitenand en ik riep twee  -drie maal doch hij

  kwam niet wakker. Ik heb hem dan bij zijn voeten uitgetrokken

  doch alles was pekdonker. Het was de luitenand die ik vasthad, we

  hebben daar 3  dagen en nachten zonder eten of drinken geweest.

  Onze keuken kon ons niet volgen daar er geen wegen meer waren.

  Eén maal is er een vlieger gekomen die een kiste met conserven uit

  gesmeten heeft, doch de meeste dozen waren ineengedrukt. Ik heb

  daar water uit een obusput gedronken. Wij waren dan verplicht terug

  te keren tot Krombeke na enkele dagen wanneer de banen iets her-

  steld waren zijn we terug vooruit gegaan tot Diksmuide en Houthulst

  waar er obussen vielen van 420, de grootste die er waren. De grond

  daverde, er waren bomen die met de wortels omhoog stonden. En zo

  verde naar Oostkamp waar we de vaart over moesten op planken die

  op opgeblazen zakken lagen daar de brug opgeblazen was en zo verder

  tot Torhout waar we de ganse nacht beschoten waren. Een obus heeft

  twee paarden gedood en één is weggelopen die men niet meer gevonden

  heeft. ‘s Morgens zijn wij naar Ruddervoorde geweest waar men

  beschoten geweest was met gasobussen. Ik heb er niets van onder-

  vonden daar ik op hot paard zat doch de paarden deden niets anders

  dan niezen daar het gas op een meter of zoiets boven de grond blijft

  hangen.

  Zo zijn we altijd verder vooruit gegaan naar Ursel. Daar hebben we

  ook beschoten geweest. Daar is veel bosch en van daaruit moeten we

  Altijd op verkenning (dit ging zo; we moesten op een rij vooruit

  Langs elkaar dat men altijd die van links en van rechts nog zag en

  zo konden wij gansch de streek uitkammen door velden en boschen tot

  we in Oosteeklo kwamen. Daar kwamen weer allen samen, waar we in

  kontakt kwamen met de duitsche. Ik heb daar angstige uren mede go-

  maakt. We waren daar verscholen in een sparrebos, de orders waren

  dat we om 4 uren een aanval moesten doen, intusschen was een van

  onze mannen doodgeschoten en ’t was een jongen van Antwerpen, toen

  de rodekruiswagen op de baan reed was geen schot meer gelost, om

  4 uren kwam het order dat de duitsch achteruitgetrokken was.

Description